lines 727-751
727 Lyconides Quinam homo hic ante aedis nostras eiulans conqueritur maerens?
atque hic quidem Euclio est, ut opinor. oppido ego interii: palamst
res,
scit peperisse iam, ut ego opinor, filiam suam. nunc mi incertumst
abeam an maneam, an adeam an fugiam. quid agam edepol nescio.
731 Evcl. Quis homo hic loquitur? Lyc. Ego sum miser. Evcl. Immo ego sum, et
misere perditus,
cui tanta mala maestitudoque optigit. Lyc. Animo bono es.
733 Evcl. Quo, obsecro, pacto esse possum? L. Quia istuc facinus, quod tuom
sollicitat animum, id ego feci et fateor. Evcl. Quid ego ex te audio?
Lyc. Id quod verumst. E. Quid ego commerui, adulescens, mali,
quam ob rem ita faceres meque meosque perditum ires liberos?
737 Lyc. Deus impulsor mihi fuit, is me ad illam inlexit. Evcl. Quo modo?
Lyc. Fateor peccavisse et me culpam commeritum scio;
id adeo te oratum advenio ut animo aequo ignoscas mihi.
740 Evcl. Cur id ausu's facere, ut id quod non tuom esset tangeres?
Lyc. Quid vis fieri? factum est illud: fieri infectum non potest.
deos credo voluisse; nam ni vellent, non fieret, scio.
Evcl. At ego deos credo voluisse ut apud me te in nervo enicem.
744 Lyc. Ne istuc dixis. Evcl. Quid tibi ergo meam me invito tactiost?
Lyc. Quia vini vitio atque amoris feci. Evcl. Homo audacissime,
cum istacin te oratione huc ad me adire ausum, impudens!
747 nam si istuc ius est ut tu istuc excusare possies,
luci claro deripiamus aurum matronis palam,
post id si prehensi simus, excusemus ebrios
nos fecisse amoris causa. nimis vilest vinum atque amor,
si ebrio atque amanti impune facere quod lubeat licet.

Previous section

Next section